häerzlech wëllkomm a lothringe!
„moien, mir heesche dech ganz häerzlech wëllkomm, besicher aus aller welt!
et is schien ze gesinn, datt de de weide wee bis bei eis gutt iwwerstanen zeréckgeluecht hues.
vill andrück hos de ënnerwee gesammelt, elo bass de fir d’éischt emol midd, an däi häerz verlaangt no rou.
sief eise gast, mir wëlle, datt et der bei eis gefält. net wéinst de gebaier, mee wéinst der kultur, dem ambiente an der häerzlechkeet vun de leit.
mir wäerte gläich de kawasel informéieren, datt de do bass.
de kawasel wäert der verzielen, worop et hei an dësem land ukënnt.
lauschter gutt no a versich et ze verstoen.
well net alles, wat wichteg ass, steet a büecher geschriwwen. munches léiert een eréischt, wann een de leit begéint an e stéck vum wee mat hinne geet.
