«Στην εγγύτητα χωρίς ιδιοκτησία,
η αξιοπρέπεια βρίσκει τον χώρο της.»
Τέλος διδασκόμεθα,
πανταχόθεν ἰδεῖν,
ὡς ἡ κοινωνία
ἐκ τοῦ κύκλου φύεται,
ἡμᾶς πλάττει,
καὶ ὅμως καθ᾽ ἕκαστον
θησαυρὸν τίμιον
ἐν ἡμῖν καταλείπει·
τὴν ἀξιοπρέπειαν.
Η Αξιοπρέπεια
Ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον άλλον
μέσα από την αξιοπρέπεια του απέναντί του.
Εκδηλώνεται
στον σεβασμό των ορίων
και στη διαφύλαξή τους.
Πέρα από χρόνο και χώρο
διατηρείται,
χωρίς να ξεθωριάζει.
Κι όμως ο άνθρωπος γνωρίζει
τη βασανιστική σκέψη
ότι δεν είναι αρκετά άξιος.
Όταν πλησιάζει ο αποχαιρετισμός,
γίνεται φανερό
πόσο σημαντική είναι η αξιοπρέπεια
– περισσότερο από την κατοχή,
περισσότερο από την επιρροή.
Φτάνει πιο μακριά
από μία μόνο ζωή.
Η αξιοπρέπεια βαθαίνει
μέσα από τη βιωμένη εμπειρία,
μέσα από όσα
έχει σηκώσει ένας άνθρωπος
– εκτός αν
έχει συντριβεί.
Μέσα από τον πόνο,
μέσα από την ταπείνωση,
μέχρι να σβήσει η ανάμνηση
του ποιος υπήρξε κάποτε.
Παντού ζει η αγάπη.
Μόνο όταν εκείνη επικρατήσει,
χάνει ο πόνος τη δύναμή του.
Τότε η αξιοπρέπεια
μπορεί να γίνει ξανά ορατή.
